18 Şubat 2011 Cuma

Benim gerçeğim




Kırların arasında koşuşturuyordum ;
Çılgınlar gibi ,
Özgür gibi,
 Mutlu gibi,
 Aşık gibi,
 Ama biliyordum ;
Aslında ne özgür ,ne aşık, ne mutlu sadece deli gücü derler ya onun gibi bir şeydi bu. 
Sadece koşuyordum ve kimsede dur demedi.
Deseler dinlermiydim onu bilmiyorum işte .
Ne çiçekler ezmişim haberim yok !
Yolun sonuna geldiğimde arkamı dönme ihtiyacı hissettim dönüp bir baktım ki ne güzel çiçekleri ezmiş kırmışım koşarken farketmediğim onlarca güzelliği geride bırakmışım
Geri döndüp onları topladım her adımda çoğalıyorlardı azalmak yerine ;
Sonra hepsini kucağıma koydum hangisini kurtara bilirim diye baktım.
Tek tek okşadım onları hani kimsenin yüzüne bile bakmadığı kütüphaneleri vardırya evlerde süs gibi tozlu pis durur ve kimse okumaz onlar gibi çaresizdi hepsi kucağımda ama son nefeslerini vermeye kararlılardı hepsi teker teker son nefeslerini kucağımda verdiler kimisi dayanmak istedi çırpındı
bu sefer ben buna izin vermedim!
 Onlara daha fazla acı çektiremezdim ....

2 yorum: