3 Ekim 2011 Pazartesi

Tanrım bu kadar şeyi üst üste kaldıramam ...

Cuma günü hayatımın şokunu yaşadım , yıkıldım bittim ben dedim .

Cuma akşamından cumartesı sabahına kadar içtim ,içim çıkana kadar ağladım kustum.... Kendimden tiksindim halada nefret ediyorum kendimden...
Elimi uzattım bir umut tutarsın diye aslında beklemıyordumda yanımda olmanı ama oldun bundan sonra giridiğimiz yol  benim için çok sancılı geçiçek bu yolda benimle olman hiç değilse huzur veriyor...


Belki hayatımın hatasını yapıyorum belki doğru olanı bilmiyorum sadece hazır değildim ...

Galiba işsizde kaldım :) 6 yıllık program nasıl olduysa ben işe girdikten sonra yayından kaldırılıyor vay aq ...

Bende şans olsa anamın karoından erkek doğardım....

3 yorum:

  1. Allah kolaylık versin.. Bir kapı kapanır ama bin kapı açılır unutmamalısınız..

    YanıtlaSil
  2. Kabusa dönmez umarım. Şuan benımki kabus mesela ...

    YanıtlaSil
  3. Ne oldu bu kadar içirecek?

    YanıtlaSil