15 Kasım 2012 Perşembe

Sölye bana sensizlik neden bu kadar zor !

 Günlerim çekilmiyor yaşamak çok zor gittin ya beni de aldın götürdün

geleceğimi mahfettinn sensiz kaldığımdan beri günlerim gecelerden ibaret gündüzlerden korkar oldum.

Korunmasız , savunmasız kaldım . sen gittin ya baba ben sensiz kaldım çocuktum ama sen gidince büyümek zorunda kaldım ..

Sen gittin diye herkes gidecek sanıyorum.

 Korkuyorum bağlanmaktan.
 Senin yüzünden baba senin yüzünden!
 Sevmekten korkar oldum.
 Sen gittin gideli içimde büyük bir parçam eksik, canım her şeyde acıyor; yolda gördüğüm baba kız, bir çocuğun elindeki pamuk şeker canımı acıtır oldu.

Yıllar geçtikçe acım geçer sandım ama olmuyor her geçen gün yaram kabuk bağlıyor belki ama acısı duruyor en küçük şeyde canım yanıyor . 

Bir şarkı bir söz ben, dağıtmaya yetiyor.

Korkuyorum baba sensizlikten yalnızlıktan 

Hayat çok acımasız çok küçük yaşta tek başıma ayakda durmaya çalışmak zor be baba.

Düştün mü elinden tutan yok aksine vuruyorlar baba burada düşene .

Hayat çok acımasız .

Büyüyorum sorumluluğum artıyor bazen bu yükün altında eziliyorum  ama kimselere söyliyemiyorum 

korkuyorum diyemiyorum yapamam diyemem.

Ama ben korkuyorum baba korkuyorum .


Sevmeye ,

Aşık olamaya,

Bağlanmaya 

Yalnız kalmaktan 

Sensiz kalmaktan 

Bu koca kız aslında hala küçük bir kız ve korkuyor...

8 yorum:

  1. babanla olan ilişkini bilmiyorum ama seni o kadar iyi anlıyorum ki anlatamam o ruh boşluğu doldurmaya çalıştıkca dahada büyüyor bir karadelik gibi hayatıma giren erkekler kadınlarla hep o boşluğu doldurmaya çalıştıkça insan daha fazla daha çok yıpranıyor ve hep nedense hep babamın kişiliğinde insanlar girdi hayatıma
    benim babam 22 senedir bir kere başımı okşamadı bir kere kızım lafı ağzından çıkmadı eve geldiğim gitttiğim bile önemsiz onun için şimdi evde yüzyüze bakıyoruz ama o benim için sadece bir iz bir yabancı gibi geliyor ve sanırım o doldurulamaz boşluk hep bir tarafımda kalacak her ne kadar deli dolu olsamda içimde görünmez çocuğun açlığını anlatamam bile
    o yüzden bu yazdıkların beni derinden etkiledi

    YanıtlaSil
  2. Babamı çok severim gidişinin üstünden 10 yıl geçti hala affedemiyorum döndü dönmesine de onca yıl nasıl telafi olur ve hala benden uzak olmaz çocukluğumu kimse geri getiremez onun yüzünden her kucağı sevkatli sanmam, seviyorum diyene köle olmam aslında hep babamın sucu, o yüzünden ne yılalnlara sarıldım... Babalarımız benziyormuş..

    YanıtlaSil
    Yanıtlar
    1. bazı şeylerin telefisi mümkün değil ki ben bile telafi edemedim çocukluk anılarını insanlar büyük bir mutlulukla anlatırken ben sadece hatırlamıyrum demekle yetindim aslnda o kadar net hatırlıyrdum ki ama babamla ilgili hiç birşey yok elimi tutup parka gitmişliğim bile yok belki o yüzde biz bu kadar güçlüyüz ve dediğin gibi içimizdeki çocuk her seni seviyorum diyene inandığı için bu kadar acı çekiyoruz gözyaşlarımızın tadı aynı sana sadace söyleyebileceğim tek şey var biz kendi kendimizi büyütmüş insanlarız bu saatten sonra olsa ne fark eder olmasa ne fark eder hiç birşey olmamış gibi hayatına devam et belki benim kadar gaddar olamıyorsundur ama bunu dene ilerde hayatta bunun gerektiğinide az buçukta anlayacaksın ki acı çekmeyesin

      Sil
  3. Ben insanlara gaddar olamadım kendim dışında denerim onuda denerim inşallah işe yarar.. seninlede bir tanışamadım adını çok duydum en yakın zamanda ben buluşma ayarlıycam ve görüşelim olur mu :)

    YanıtlaSil
  4. tabiki bende çok görüşmek istedim çk mailim blogumda mevcut tatlım maillleşelim ok

    YanıtlaSil
  5. umarım her ikinizinde karşısına tüm mutsuzluklarınızı unutturacak adam gibi bir sevgili çıkar -amin- :)

    YanıtlaSil
  6. Aminnnnnnn yakışıklım aminn hepimiz için

    YanıtlaSil